Gayrimenkul ile ilgili bir istisna vardır
On beş dakika içinde bir e-posta almazsanız, lütfen spam klasörünüzü kontrol edin veya yardım için bizimle iletişime geçinKüresel mülkiyet Kılavuzu iki açıdan miras bakar: vergilendirme, ve ne miras yasaları Norveç'te mülkiyet bırakarak yabancılar için geçerli: ne kısıtlamalar orada ve bir irade yapmak tavsiye edilir. yılına kadar, miras vergisi, genellikle piyasa değeriyle hesaplanan yararlanıcılar tarafından alınan mirasın net miktarına uygulanır. Yararlanıcılar veraset vergisini ödemekle yükümlüdürler. Oranlar ilerici, ölen ve yararlanıcı arasındaki ilişkiye bağlı olarak. Eşler ve birlikte yaşayanlar arasındaki miraslar vergiye tabi değildir. Norveç ayrıca onayladı ve yabancılar tarafından Norveç'te bulunan mülkiyet miras alaka iki çok taraflı sözleşmeler hayata: Norveç Ulusal Miras yasaları, yukarıda belirtilen, Norveç'te mülk sahibi herkesi etkilemez.
Bir pay hayatta kalan eş ve diğer consanguinity içindir
Veraset genel olarak Lex domicilii ilkesini, yani ölenlerin son ikametgahının miras meselelerine başvurduğu devletin yasalarını takip eder, ancak yargıç bir değerlendirme yapabilir, daha sonra Lex patriae ilkesini takiben ölenlerin uyrukluğunun yasasını seçebilir.
İçin kriter bu değerlendirme, ölen kişinin, milliyetinden farklı bir ülkede ölüm saatinden beş yıl önce ikamet etmemiş olup olmadığıdır. Gayrimenkulün bulunduğu ülkede uygun olmayan özel miras kuralları varsa, bu ülke ne ikametgah, ne de vatandaşlık devleti olsa bile, bu özel kurallar geçerlidir. Norveç'teki yabancılar tarafından mülkiyetin mülkiyeti ve mirasıyla ilgili olarak hukuk seçimi veya yasal yargı alanı ile ilgili sorularla ilgilenecek bir mevzuat yoktur. İlkeye uygun olarak, gayrimenkulle ilgili yasal konular, mülkün fiziksel olarak bulunduğu yasa ile çözülür. Sonuç olarak, Norveç Mahkemeleri, mülkün Norveç'te bulunduğu durumlarda mülk hukukuna karar verme yetkisine sahiptir.
Yasal mekan, mülkün bulunduğu yargı devresidir, ancak hakim görüş, Norveçli veraset Mahkemesi, bir başlangıç noktası olarak, ikametgahı (daimi ikamet yeri) ölüm anında Norveç değilse, merhumun mülkünü yönetemez.
Prensip olarak, bu nedenle, Norveç dışında ikamet yabancılar içeren davalar, ilk etapta, Norveç veraset Mahkemesi tarafından görevden olacaktır. Fakültatif asıl kural, miras konusu yabancı bir davalıyla ilgiliyse, o zaman dava ilk önce yabancı davalının ev mahkemesinden önce dosyalanmalıdır. Yukarıda belirtilen yargı ilkeleri, Norveç'teki mülkün bir mülk kompleksinin bir parçası olduğu zaman geçerli değildir, çünkü NIPL, evrensel ardıllık ilkesine değil, bağışlamaya dayanır. NİADE, iç İskandinav ilişkileri için ana kural olarak ilkeyi ortaya koymaktadır. Ölen kişinin mülkünün yönetimini ve hayatta kalan eş için bir mülkün bölünmemiş mülkiyetinin yönetimini düzenler. Bu Sözleşme uyarınca, yönetim İskandinav Devletinde yürütülmektedir ölen ya da hayatta kalan eşin ölüm anında ikametgahı vardı. NİADE, İskandinav Devletleri dışında vatandaşlık veya ikametgahı olan yabancılar için geçerli değildir. Norveç'te mülk sahibi bir yabancının miras sorunları Norveç hukuk sistemine geri yönlendirilirse, böyle bir' renvoi Norveç hakimler tarafından kabul edilip edilmeyeceği açık değildir. Hakim görüş, eğer yabancının ikametgahı veya vatandaşlığı Yasası miras meselelerine ilkeyi uygularsa, renvoi kabul edilmeyecektir ve Norveç Yasası yabancının mülkünün dağıtımı için geçerli olmayacaktır. Nadir, karmaşık durumlarda, renvoi sorusu Norveç hukuk kurallarına referans da dahil olmak üzere yasal ve pratik argümanlar, hakimin bütünsel değerlendirmesine göre karar verilebilir. Renvoi sorusu, yabancının ikametgahı veya vatandaşlığı Yasası lex patriae ilkesini uygularsa da ortaya çıkabilir.
NİPL'DE bu soru büyük ölçüde tartışılmamıştır, ve yukarıdakinden daha açık.
Benzer bir değerlendirme türü muhtemelen çözüm olacaktır. Uluslararası miras davaları için zaman dilimine gelince, genel bir cevap vermek mümkün değildir. Bu, mülkün büyüklüğü ve içeriği, ikametgah devletinin hukuk sistemi ve son olarak, ilgili devletlerin işbirliği yetenekleri gibi faktörlere bağlıdır. Norveç Yasası iki tür devlet sağlarmülkün kolayca öngörülen hisseleri veya'ayrılmış bölümler'. Eşin mülkün minimum bir bölümüne hakkı vardır. Bu hakkın ekonomik değeri dinamiktir. İlk olarak, ulusal Meclisin her yıl belirlediği temel bir miktara bağlıdır. İkincisi, diğer mirasçıların kim olduğuna göre değişir. Torunlar için ayrılmış kısım, temel bir kural olarak, merhumun mülkünün üçte ikisidir. Paylar, ardıllığın her satırı için, NOK üzerinde olmamalıdır. NOK payı vermek için gereklidir. Merhum intestate ise, yukarıda adı geçen akrabalar esas olarak tüm mülkü devralacaktır. Genel olarak, bir irade yokluğunda, yasa, mülkü, ölen kişinin iradesinin yanı sıra çatışma bastırıcı ve sosyal düşünceler temelinde dağıtacaktır. Norveç'te mülk sahibi olan bir yabancının intestacy olması durumunda, ölenlerin ikametgahına sahip olduğu ülkenin Yasası, mülkün dağıtımı için kuralları belirler. Norveç vatandaşları nispeten nadiren, ama giderek, iradeleri yapmak. Prensip olarak, yerleşik olmayan yabancıların Norveç'te wills yapmaları tavsiye edilmez. Sebepler bileşik Bakımlı yukarıdaki gibi, Norveç yetkilileri ölen kişi ikamet ettiği ülke hukuku dikkate alır. Norveç yasalarına uygun olarak yazılmış bir vasiyetname ikametgah ülkesinde kabul edilip edilmeyeceği şüphelidir. Ayrıca, herhangi bir nedenle Norveç hukuku olmalıdır uygulanabilir, yerel olmayan bir vasiyet muhtemelen Norveç'te etkili olacaktır. Norveç miras hukuku iradeleri geniş bir yelpazede kabul eder, ve Norveç Mahkemeleri olur, bir başlangıç noktası irade kabul olarak, sürece irade geçerli olduğu gibi: ilke evli insanlar arasındaki mülkiyet soruları için de geçerlidir. Evlilikten sonra eşlerin ilk ortak ikametgahı Yasası geçerli yasadır. Böylece Norveç aile hukuku, ilk ikametgahı Norveç ise evli yabancılara başvurabilir, ancak eşler yerleşik olmayan yabancı sahipler ise, ikametgahlarının Yasası belirleyicidir. Bir mortis causa (ölümden sonra) eğilim, miras Yasasının hükümlerini yerine getirmelidir. Bu gereklilikler yerine getirilirse, miras ile ilgili kurallar, örneğin ayrılmış bölümler, geçerlidir. İddia edilen İnter vivos eğilimi (sahibinin ömrü boyunca), bunu yaparken yasal bir ilgisi olan kişiler tarafından mortis causa eğilimi olarak itiraz edilebilir. Sonuç, eğilimin bir kenara bırakılması olabilir, veya miras için başvuran kurallar tarafından değiştirildi. Norveç mülkiyet Kanunu uyarınca, sahibi, bir başlangıç noktası olarak adil mülkiyeti olan kişidir. Yazılı formaliteler, örneğin tapu üzerindeki kişinin adı, mutlaka belirleyici değildir, ancak adil mülkiyet birçok açıdan dinamik bir kavramdır ve ortak kullanımdan sonra kuralcı başlık edinimi ve mülkün iyi niyetli satın alınmasıyla ilgili kurallar vardır. Norveç'te ikamet eden on sekiz yaşın altındaki her kişi, yasal olarak atanmış bir vasi veya kamu mütevellisinin varlıklarını yöneten ofisine sahip olmalıdır.
Yerleşik olmayan bir çocuk için ikametgah ilkesi geçerlidir.
Miras ve hediyelerin değerlendirildiği oranlar, gayrimenkul gibi değerli varlıkları olan yerleşimler için nispeten yüksek olabilir. Yabancılar ve yerleşik olmayanlar için istisnalar bu varlıklar için geçerli değildir. Yürürlükte olan mevcut oranlar şöyledir: merhumun çocukları ve koruyucu çocukları tarafından miras (teşvik edilen üvey çocuklar dahil ölen ile) ve Veliler ile vergilendirilir: dünya emlak piyasalarında aylık bilinçli analiz ve özel alın, yatırım fırsatlarına erken erişim gelen kutunuza hakkı teslim. Doğrudan gelen kutunuza dünyanın konut piyasalarından bilinçli analizler ve mülkiyet teklifleri alın.
